Can Dündar'ın Hayatı - Delinetciler Portal

Can Dündar'ın Hayatı

  1. sponsorlu bağlantılar
    16 Haziran 1961 yılında Ankara'da doğdu.

    1982 yılında A.Ü. S.B.F. Basın Yayın Yüksek Okulu'ndan mezun oldu.

    1979'den itibaren sırasıyla Yankı, Hürriyet, Nokta, Haftaya Bakış, Söz ve Tempo'da çalıştı.

    1986'da İngiltere'de "London School of Journalism"i bitirdi.

    ODTÜ Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümünde Siyaset Bilimi dalında yüksek lisansını 1988'de, aynı bölümünde doktorasını 1996 ‘da tamamladı.

    Televizyona 1988'de TRT'de başladı. 1989'da "32.Gün"de çalışmaya başladı. Mehmet Ali Birand ve Bülent Çaplı ile birlikte 1991'de "Demirkırat"ı, 1994'de "12 Mart"ı yaptı.

    1992'de "Cumhuriyet'in Kraliçeleri"ni, 1993'de "Sarı Zeybek"i hazırladı.

    1993-94 yıllarında Birand'la birlikte "Çapraz Ateş"i yaptılar.

    1994-95 yıllarında "Gölgedekiler" belgesel dizisini hazırladı.

    1996-97'de hazırladığı 10 bölümlük "Aynalar" belgeseli Show Tv'de yayınlandı. Yine Show Tv'de 2 yıl süre ile "40 Dakika" haber programını hazırlayıp sundu.

    1998'de "Yükselen Bir Deniz"i hazırladı.

    1999'da "İsmet Paşa" belgeselini Bülent Çaplı ile birlikte hazırladı.

    "Zaten Tiyatro Dediğin Nedir Ki?" isimli Devlet Tiyatroları belgeselini 1999'da hazırladı. Köy Enstitüleri için hazırladığı belgesel 2000 yılında ATV'de yayınlandı. 2000 yılında NTV'ye 10 bölümlük "4.Nesil" ve "İş Bankası" belgesellerini , 2001'de CNN Türk'e "Halef" belgeselini hazırladı.

    2002 Ocak ayında hazırladığı Nazım Hikmet belgeseli CNN Türk kanalında yayınlandı.

    2002'de 3 bölümlük Fenerbahçe'nin tarihinin anlatıldığı "Bahçedeki Fener" belgeselini hazırladı.

    2003 yılında "Bir Yaşam İksiri"belgeselini ve "O Gün" belgesel dizisini , 2004'te "Yüzyılın Aşkları" ve "Karaoğlan"ı hazırladı.

    2005 yılında "Yetiştik Çünkü Biz!.." Mülkiye Belgeseli'ni hazırladı.

    2006 Şubat'ında Adnan Menderes-Ayhan Aydan aşkını anlatan "Tatarım" belgeselini yaptı.

    Köşe yazarlığı 1994'te Aktüel'de başladı. Aynı yıl günlük köşe yazıları yazmaya başladığı Yeni Yüzyıl gazetesinde 5 yıl çalıştı. 1999 Ocak'ından 2000 Aralık sonuna kadar Sabah gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.

    2001 Ocak ayından beri Milliyet Gazatesinde köşe yazılarına devam etmekte.

    1994-2005 yılları arasında Aktüel dergisinde köşe yazıları yazdı.

    Basılı Kitapları; "Demirkırat" , "12 Mart", "Sarı Zeybek", "Gölgedekiler", "Hayata ve Siyasete Dair", "Yağmurdan Sonra", "Ergenekon" , "Yarim Haziran", "Benim Gençliğim", "Köy Enstitüleri", "Yaveri Atatürk'ü Anlatıyor", "Nereye?", "Uzaklar", "Yükselen Bir Deniz", "Savaşta Ne Yaptın Baba?", "Büyülü Fener", "Bir Yaşam İksiri", "Atatürk Aramızda", "Sedat Alp", "Kırmızı Bisiklet", "Yıldızlar", "Duvar", "Nazım", "İlk Durak-İETT", "Özel Arşivinden Belgeler ve Anılarıyla Vehbi Koç", "Yüzyılın Aşkları" .

    Can Dündar evli ve bir çocuk babası.
    sponsorlu bağlantılar

      Konuyu Beğendin mi?

  2. Yarim Haziran

    Kimbilir kaç baharı birlikte uğurladık seninle...
    Kimbilir kaç yazı karşıladık kan ter içinde...
    İlhamısın ergenlik şiirlerimin, o ilk Haziran'dan beri...
    Yaşgünlerimin fener alayı, ilkyaz günahlarımın tanığısın...
    Tanığısın yüzüme düşen gözlerin, tenime değen ellerin...
    Senle başlayıp, sende bitirdim bunca yılı...
    Sendin hararetli yılsonu muhasebelerimin değişmez takvim yaprağı...
    Tutkunum sana... sadık, itaatkar ve hayran.. ...
    Yarim Haziran...!

    ***

    Hasretle bekleyip iple çektim gelişlerini çoğu zaman...
    Sen hep iki bahar arasında, hazlar zamanı çıkageldin; eteklerinde ilkyaz
    coşkuları ve isyanlarla...
    Haziranlarda aşık, haziranlarda pişman, haziranlarda ergen ol*dum.
    İşte burada yıllar yılı getirip, iadesiz taahhütsüz önüme atıverdiğin eski yaşlar... kimi hakkınca yaşanmış, kimi belki hiç yaşanmamış... kimi çocuk, kim genç, kimi olgun...
    Her serin baharın ardından yaz kokulu yıldız müjdeler taşıdın bana... hararetli ve çıplak Temmuz akşamları vadettin... peşisıra hazan geldiğini hissettirmeksizin bir süre...
    Gün oldu tomurcuk olup çiçek çiçek boy verdin; gün oldu şiddet yüklü bir öfke bulu*tuna tutunup seller yağdırdın gecikmiş bahar dallarının üzerine... hazırlıksız... insafsız...
    Öncesiz ve sonrasız aşklarda oyaladın beni...
    Kimi gerçek, çoğu yalan...
    Zamanla ibadet eder gibi sevmeyi öğrettin...üzerine kırağı düşmüş beyaz bir gül kadar taze... bir o kadar kusursuz...
    Anladım ki, Haziran'da sevmek yaman...
    Yarim Haziran..!

    ***

    Ocaklar kurdum sıcacık... Aşım, eşim, işim oldu katıksız, riyasız... Oğullar ve gecikmiş heyecanlar verdin bana...
    Gidemediğimiz uzak denizleri çocuklarımıza isim yaptık... onlar yüzsün diye yüzemediklerimizi...
    Geride kırık dökük onlarca Haziran bırakarak karşıladık yarınları... Ve sen bağışladın hatalarımı yılsonu bilançolarında... Sorguda ele vermedin beni... Tanıyamadılar kimlik tesbitinde bedenimi, kalbimi...
    Kimbilir kaç sırrı sakladın... kaçını ele verdin... o gecikmiş hesaplaşmalarda...
    Sen ilkyazdan alıp güze açarken kapılarını... ben yazın sarhoşluğundan sonbahar serinliğinde aydım.
    Seni beklerken kendime vardım.
    Yadsıyamam: Sevildim ve sevdim çoğu.. zaman...
    Müsebbibi sensin... Yarim Haziran...!

    ***

    Kalbim büyüse de büyümedi içimdeki çocuk..
    ... ama zamanla olgunlaştı Haziranlarım
    Yeni gelenler sonbahara daha yakın şimdi...
    Eski mektuplar ve sepya renkli fotoğraflarla dolu bir albümde hayatım... Haziran doğumlu...
    Kulağımda bir şiir Hasan Hüseyin'den artakalan:
    '"Sokaktayım/gece leylak ve tomurcuk kokuyor/yaralı bir şahin olmuş yüreğimi uy anam anam.../Haziran'da ölmek zor"...
    Lakin doğmak da zor Haziran'da...
    Yaz kapıyı çalsa da;
    ... biliyoruz sonu hazan...
    Yine de seviyorum seni...
    Yarim Haziran..!

  3. Bahar, alıp başını gitmelerin mevsimidir. Sebepsiz yere bazen... Önünü ardını hesaplamadan... Hesapsız, kitapsız çekip gitmelerin mevsimidir bahar...

    Bir bakarsınız kekik kokulu bir nisan sabahı koparıp alıverir sizi hayattan... Çiçek açmış bir kiraz ağacının hayaliyle yollara düşersiniz.

    Demir alır gönlünüzün limanındaki gemiler... Açılır gidersiniz...

    Aradığınız belki yüzülmemiş denizlerdir, belki keşfedilmemiş sevdalar, belki hiç yazılmamış satırlar...

    Yüzmenin, sevmenin, yazmanın heyecanıyla coşarsınız.

    Dünyaya sırtınızı dönüp yürürken, o yaşanmamışlıkların izini sürersiniz kuytularda... Ve çoğu zaman kendinizle karşılaşırsınız umulmadık bir köşebaşında...

    Elele tutuşur yürürsünüz içindeki çocukla...

    O'nu büyütmekten korkarak...

    * * *

    Önünde bir nisan sağanağı varsa, geriye dönüp bakası gelmez insanın...

    Oysa fotoğrafları henüz tazedir dünün ayazlı gecelerinin... Kışı birlikte aştığınız dostluklar sımsıcak durur yüreğinizde... Sadakatin ve yerleşikliğin güvenli kolları huzur vaadeder ardınız sıra...

    Gel gör ki baharın kokusu dayanılmazdır. Ilık bir rüzgar ruhunuzdaki isyanı okşar. "Hadi sokağa" diye bağıran sirenler çalar içinizden... Derinliklerinizde tutuşturulmayı bekleyen alevler kı vılcımlanır. Kalbinizden havalanan güvercinlere şaşakalırsınız.

    Sanki gitmek sadakattir: kalmaksa ihanet...

    100 günü aşkındır bu köşede Yeni Yüzyıl haftasonlarında birlikte olduk sizlerle...

    Güldük çoğu zaman ya da kızdık öfke dolu sözcüklerde... Mahzunlaştığımız da oldu, çocuklaştığımız kadar...

    Yeni sözler söyleme derdine düştük, eskiye sırtımızı dönmeden...

    Zorlu bir kışı, kırık dökük satırları ufalayıp ateşleyerek geçirdik.

    Yeni bir yüzyılın silueti gülümsedi siz sayfaları çevirdikçe... "Ha doğdu, ha doğacak" denilen gazete, yeni kızlar, yeni oğlanlar doğurdu yeni doğacak bir yüzyıl için...

    Sonra nisan geldi...

    Sokakta direnilmesi imkansız bir çimen kokusu... içinin bir yerinde yuvadan erken ayrılmanın, sokakta hırpalanmanın korkusu...

    Lakin bahara söz geçirmek ne mümkün...

    Bir kez çiy düşmeye görsün kış mahmuru bedenlere...

    ...Coşkuları dizginleyebilene aşkolsun...


    * * *

    Bu yüzden izin istiyorum sizlerden... Bu köşe (kış köşesi) baharla buharlaşıyor.

    Geriye bakınca hüzünleniyorum elbet...

    Çünkü geride güzel bir doğuma ortak olmanın tatlı heyecanı var. Ve paylaşılmış köşelerde benzer duyarlılıklar... Ve sımsıcak dostluklar...

    Ama önümsıra yüzülmemiş denizlerden iyot kokuları çarpıyor burnuma... Yeni Yüzyıl'ın ilham verdiği baharlar çağırıyor.

    Şimdi gitmek sadakattir, kalmaksa ihanet...

    O yüzden bir an önce kanatları takıp, uçmakta yarar var... Yeni baharlarda, yepyeni bahar şarkıları söyleyebilmek için...

    Hep beraber...

  4. herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar
    kendi külünde söner bütün rüzgarlarına yazıldığın akşam

    ateş tadında kum tadında kalarak
    ..........
    ..........

  5. Eğer

    O'nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...
    Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz... ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...
    O'nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O'nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...
    sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O'ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,
    ve O, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...
    dünyanın en güzel yeri O'nun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...
    hayat O'nunla güzel ve onsuz müptezelse...
    elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, O'nun yüzü pembeyse,
    kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...
    her şiirde anlatılan O'ysa... her filmin kahramanı O... her roman O'ndan söz ediyor, her çiçek O'nu açıyorsa...
    bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa,
    iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa...
    iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa...
    eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire O'nu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın O olduğunu adınız gibi biliyorsanız...
    mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona O diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi O'na yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke O anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...
    kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...
    özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu...
    hem kimseler duymasın, hem cümlealem bilsin istiyorsanız...
    O'nsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...
    ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...
    gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de;
    bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep O'nun yüzü suyu hürmetine...
    uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa...
    dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa,
    nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...
    kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...
    gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...
    Her gidişte ayaklarınız "Geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...
    ...o halde bugün sizin gününüz!..
    "Çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz.

  Okunma: 1808 - Yorum: 4