Sunay Akın Şiirleri - Delinetciler Forum

Sunay Akın Şiirleri

  1. ASANSÖR

    Telefon santralleri
    beni sana bağlar sevgilim
    anükleer santraller ölüme
    gökyüzünün nerede olduğunu soran
    bir vapur dumanına
    yanıt veremiyor hiç kimse

    Çocuğunu asma köprüde sallayan
    bir annedir İstanbul
    ki onun
    içi süt dolu
    biberondur Kız Kulesi
    soğusun diye suya tutulan

    Ne kalem kılıçtan
    ne kılıç kalemden üstün olsun
    öğrensinler birlikte yaşamayı
    örneğin kalem
    aşk şiirleri yazsın
    ve köreldikçe kılıç yontsun

    Yalnız kaldığımız anda bile
    alırız insan kokusunu
    ıssız adasında
    üstünden atamamıştır Robinson
    yaptığı ilk mastürbasyonda
    yakalanma korkusunu

    Kendi boşluğuna asılı
    birer asansörüz aslında
    ve ben elimde
    taze bir karanfil
    sıkışıp kaldım
    iki kadın arasında


    Sunay AKIN











    TELAŞLI PENGUEN

    Aşkımız bitti
    yüreğim burkularak söylüyorum bunu
    çünkü bir yangın kovasının
    içindeki durgun suda
    beyaz bir kelebeğin boğulması
    gibi garip oldu sonu

    Aşk ki ay değil
    güneş tutulmasıdır diyordum
    dudak büküyordun bana
    oysa ilkokul bahçesindeki çocuklar
    ellerindeki isli camların ardından
    gülüyorlardı sana

    İnanmamıştın aşkın
    bir elbise hırsızı olduğuna
    ama köşesinde
    kedinin uyuduğu bir yatakta
    çırılçıplak bırakmıştı
    her ikimizi de

    Giderken bir buzdağı gibiydin
    sıcak sulara doğru yüzen
    ve doruğunda
    bir çift bale pabucunun
    asıldığını söylüyordu
    eteklerindeki telaşlı penguen

    Bakakaldım
    bindiğin taksinin ardından
    onlar ki her mevsim
    sarı birer sonbahar yaprağıdır
    terk ettiğin kentin sokaklarında
    rüzgarla savrulan


    Sunay AKIN





    Güncelleme : 2013-07-21
  Okunma: 1679 - Yorum: 0 - Amp