sponsorlu bağlantılar
- SEVDİM SENİ

Sendin, ya dost! Sendin!
Seni sevdiğimi anladığım günden beri,
Senin gibi olanları hep sevdim!
Çünkü sen yetimdin, sonra sen öksüz!
"kişi sevdiğiyle beraber" derdin ya hani!
Ben bu umutla sevdim seni inan ki!
Birde yılmamacasına, bıkmamacasına sevdim!
Senin uğruna bir zerrede ben olayım diye sevdim!
Ve azmimi kamçıladım hep, durmadan.
Gönlümde hüzün vardı, hem gülen yüzün, hem de güller.
Gül: gülümseyen yüzüne aşık olduğundan, hep gül açtı.
Gül rayihalarının sırrınca, tenindeki gül kokusunu...
Ter olarak hediye eyledikleri zaman,
O kokuyu sürenlerin çocukları da...
hep gül can ve gül ten oldular.
Gül; seninle muhabbetini özdeştirirken,
Gül Muhammed'i oldular sayende, ya Resulallah!
Şefaat, gözlerinden yansırken sıcaklık oluşurdu.
Oysa çölde sıcaklık artarken, senle olanlar serinlerdi hep.
Sevdim seni, merhametinin o sonsuz iştiyakıyla!
Cömertliğinin en eli açıkları bile şaşırtmasıyla sevdim!
Varlığının yokluğu simgelemesiydi her hal.
Balı bulan kovanı neyler? Misali gibiydin!
İşte bu yüzden sevdim!
"Tok gönüllü bir abid" senin vasfındı bu sanırım.
Ebu kubeys'in altınları kandıramamıştı hiçbir zaman seni!
Kıyamete kadar ümmetinin arasında...
Hep en güzel, hep en Resul kalabilmek bahşedildiydi de;
"Rabbime kavuşmayı dilerim" demiştin!
"selam ile gel Habibim" dediğinde ise,
şefkatin, şefaatını engelleyememişti!
Büyüklere, büyük işler yaraşırdı ya, o misali;
Büyük günahlara da şefaat sunmuştun!
Senin himayende öksüzler, yetimler en öndeydi!
Kucak açmıştın onlara, her dem itirazsızca!
Ve son vedan da bile, onlardı tek derdin!
İşte ya Resulallah! Ben seni sevdim!
Ya Resulallah! Ben seni bu yüzden sevdim!
sponsorlu bağlantılar